Θεατές στο τάβλι και στο σκάκι, κουβέντα που φτάνει απέναντι, μπιρίμπα όπως πρέπει

Αν μεγαλώσατε στα '90s, ξέρετε τη μυρωδιά. Καπνός, ζεστά μηχανήματα, ένα φραπέ που ίδρωνε στον πάγκο. Τα ηλεκτρονικά της γειτονιάς, και λίγο αργότερα τα πρώτα internet café, ήταν το σπίτι μας μετά το σχολείο. Μαζεύαμε κέρματα όλη μέρα για μια ώρα εκεί μέσα, και η ώρα έφευγε πάντα πιο γρήγορα απ' όσο έπρεπε.

Εκεί δεν έπαιζε ποτέ κανείς μόνος. Πάντα κάποιος στεκόταν πίσω από την πλάτη σου. Κοίταζε, σχολίαζε, σου έλεγε «όχι αυτό, το άλλο!» και περίμενε τη σειρά του. Αν έχανες, το μάθαινε όλη η γειτονιά μέχρι το βράδυ. Αν κέρδιζες, το ίδιο. Το παιχνίδι ήταν η αφορμή. Αυτό που μετρούσε ήταν ότι ήμασταν εκεί, όλοι μαζί.

Γιατί το φτιάχνω

Τα χρόνια πέρασαν όπως περνάνε σε όλους. Σπουδές σε άλλη πόλη, στρατός, δουλειές, κάποιοι έφυγαν στο εξωτερικό, ήρθαν γάμοι και παιδιά. Η παρέα σκόρπισε χωρίς να το αποφασίσει κανείς. Έχω ακόμα στο κινητό αριθμούς ανθρώπων που κάποτε έβλεπα κάθε μέρα και που τώρα δεν ξέρω καν αν είναι ίδιοι. Κάθε φορά που το σκέφτομαι, μου λείπουν.

Το Connect Cafe είναι ο δικός μου τρόπος να κρατήσω ζωντανές αυτές τις φιλίες. Και, αν σταθώ τυχερός, να ξαναβρώ ανθρώπους που έχω χάσει εδώ και χρόνια. Γιατί ένα «τι κάνεις;» μετά από δεκαπέντε χρόνια σιωπής είναι δύσκολο να το στείλεις. Ένα «έλα για ένα τάβλι απόψε» είναι πολύ πιο εύκολο. Και μέσα σε μια παρτίδα, ανάμεσα σε δύο ζαριές, η κουβέντα βγαίνει μόνη της. Όπως τότε.

Γι' αυτό τις τελευταίες μέρες κάθισα και έφτιαξα ακριβώς εκείνα τα κομμάτια που έλειπαν για να μοιάζει με τα στέκια μας: τον φίλο που κάθεται δίπλα και κοιτάει, και την κουβέντα που φτάνει στον απέναντι.

Τάβλι και σκάκι: τραβήξτε καρέκλα και κοιτάξτε

Όπως τότε, οι μισοί δεν παίζουν. Κάθονται δίπλα και κοιτάνε. Αυτό το έχουμε πια κι εδώ.

Όταν ανοίγετε τραπέζι, είτε με άνθρωπο είτε με το μποτ, θα δείτε το κουτάκι «👁 Δημόσιο». Αυτό λέει αν μπορούν κι άλλοι να κάτσουν δίπλα και να βλέπουν. Όποιος θέλει να χαζέψει πατάει «👁 Δες τραπέζια» ή «👁 Δες παρτίδες» και βλέπει το ταμπλό ζωντανά, κίνηση-κίνηση, μαζί με την κουβέντα των παικτών. Δεν μιλάει όμως και δεν παίζει. Κοιτάς, κρατάς τη γλώσσα σου, και τις συμβουλές τις λες μετά.

Οι παίκτες βλέπουν πόσοι τους παρακολουθούν, π.χ. «👁 2 θεατές». Κι αν θέλετε ησυχία, ανοίγετε 🔒 ιδιωτικό τραπέζι, που δεν εμφανίζεται καθόλου στους θεατές.

Η κουβέντα φτάνει πια απέναντι

Σε μπιρίμπα, τάβλι και σκάκι, ό,τι γράφετε στο τραπέζι το βλέπει πλέον ο αντίπαλος, και οι θεατές αν υπάρχουν. Μέχρι τώρα τα λόγια χάνονταν στον καπνό. Ο απέναντι δεν σας έκανε τον ψυχρό, απλώς δεν σας άκουγε. Τώρα ακούει. Και για μένα αυτό είναι το πιο σημαντικό απ' όλα, γιατί η κουβέντα ήταν πάντα ο λόγος που καθόμασταν. Προσοχή μόνο στα πειράγματα.

Και μερικά ακόμα, για όσους παίζουν σοβαρά

Τάβλι (Πόρτες, Πλακωτό, Φεύγα). Στο Πλακωτό, όποιος έχει καρφώσει ένα πούλι μπορεί πια να φύγει από πάνω του ή να φορτώσει κι άλλα εκεί, όπως στο κανονικό τάβλι. Αν καρφωθούν και οι δύο μάνες, η παρτίδα λήγει ισόπαλη, όπως λέει ο κανόνας. Ο «Ζαρίφης», το μποτ μας, έμαθε να παίζει σοβαρά: χτίζει πόρτες, προσέχει τα ξεσκέπαστα πούλια του και ξέρει πότε να κλειδώσει τη μάνα. Και το παράθυρο γράφει πια ποια παραλλαγή παίζετε και αν τα δικά σας πούλια είναι τα 🟣 ή τα 🔵.

Σκάκι. Αν σας πέσει η σύνδεση σε παρτίδα με χρόνο, όταν γυρίσετε το ρολόι δείχνει σωστά.

Μπιρίμπα. Το 2 στη δική του θέση στη σειρά (π.χ. Α-2-3 κούπα) μετράει σαν κανονικό χαρτί. Κανείς δεν μπορεί πια να «αδειάσει» το χέρι του και να κόψει τον γύρο αν δεν έχει δικαίωμα να κλείσει. Τα μποτ, συμπαίκτες ή αντίπαλοι, παίζουν μπιρίμπα κανονική. Αν φύγει όποιος άνοιξε το τραπέζι ενώ ακόμα περιμένει κόσμο, το τραπέζι περνάει στον επόμενο και η παρέα δεν μένει να κοιτάζεται. Και οι μεγάλες μπιρίμπες δείχνουν πόσα χαρτιά έχουν, να μη μετράτε με το δάχτυλο.

Η καρέκλα σου είναι εδώ

Δεν ξέρω αν μπορεί ένα site να φέρει πίσω εκείνα τα απογεύματα. Μάλλον όχι. Μπορεί όμως να μας ξαναβάλει στο ίδιο τραπέζι, κι αυτό είναι ήδη πολλά.

Αν είσαι κάποιος από εκείνα τα χρόνια και το διαβάζεις αυτό, πέρνα από το connect.webcafe.gr. Άνοιξε ένα τραπέζι, ή απλώς τράβηξε μια καρέκλα δίπλα. Θα χαρώ πολύ να σε δω.